Interview Dennis Higler: “ Verwar een impopulaire beslissing niet met een slechte beslissing”

Dennis Higler floot mei 2017 de kampioenswedstrijd van Feyenoord en debuteerde als scheidsrechter in de Europa League. Leuk en aardig, maar het hoogtepunt was natuurlijk zijn debuut als gasttrainer bij Het Trainingskamp. Dennis vertelt over zijn ervaringen bij Fluitend de Baas.

---

De kampioenswedstrijd in een kolkende Kuip, hoe was dat?
Sowieso de kroon op een mooi seizoen, echt een eer. Zodra je als eerste het veld op loopt, realiseer je jezelf dat het om een historische wedstrijd gaat. Als scheidsrechter hoop je dan vooral dat je niet je stempel hoeft te drukken. Je doet wat je moet doen, maar het mooiste is als mensen zich achteraf niet het optreden van de scheidsrechter herinneren.

En je debuut in Europa, wat heeft dat je gebracht?
Ook een hele eer natuurlijk. Op zich niet spannender dan een topwedstrijd in de eredivisie, maar de taalbarrière is lastig. Sommige spelers spreken geen woord engels. Gelukkig ben je als scheidsrechter gewend om vooral nonverbaal te communiceren. Maar je mist natuurlijk wel wat nuances.

En dan sta je ook nog training te geven in een voetbalkantine!
Ja prachtig, ik heb er echt van genoten. Ik sta versteld hoe geïnteresseerd mensen zijn. Zoveel vragen; bij de filmfragmenten maar ook bij de lunch en de borrel. Mensen willen precies weten waarom ik bepaalde keuzes maak en hoe ik dingen aanpak. Dan realiseer je dat je toch wel een heel bijzonder vak uitoefent.

Wat is je bijgebleven van de trainingen?
De simulaties met acteur zijn echt genieten. Aanvankelijk altijd even wennen voor deelnemers, maar door de speelse setting vindt iedereen het uiteindelijk prachtig. Als ze zelf een paar keer scheidsrechter hebben gespeeld, willen ze meestal ook zien hoe ik de spelers aanspreek. Welke toon ik aan sla. Laatst was er één die vrijwillig de rol van de acteur overnam om mij even het leven zuur te maken. Daar had ik nog mijn handen vol aan!

Zien mensen de link met de werkvloer?
Vooraf niet altijd. Veel deelnemers hebben ’s ochtends als ze opstaan geen idee waarom ze een training met mij gaan volgen. Maar iedereen herkent het eigen werk er uiteindelijk in. Laatst vertelde ik hoe ik zogenaamd toevallig wel eens de looplijn van een speler kruis, zodat ik hem 1 op 1 wat kan zeggen. Interception noemen we dat. Het komt veel minder zwaar over dan iemand bij je roepen. Een basisschooldirecteur herkende het gelijk en bleek zo ook ’toevallig’ bepaalde ouders op het plein te spreken. Dat gaan haar collega’s nu ook zo doen!

Ik denk dat veel medewerkers niet zitten de wachten op een scheidsrechter op kantoor…
Nee snap ik, ik zelf ook niet. Sterker nog: ook op het veld zit men vaak niet op een scheidsrechter te wachten. De kunst is dan ook om het spel aan de spelers te laten en zo min mogelijk te beïnvloeden. Dat is op kantoor ook zo natuurlijk. Je geeft anderen de ruimte om dingen op hun eigen manier te doen. Je handelt vanuit vertrouwen. Maar als het nodig is om op te treden en je doet het niet, dan hang je. Ik wil maar zeggen: herken het moment dat je jouw autoriteit moet inzetten.

 

Wie bang is voor weerstand, neemt meestal niet de juiste beslissing

 

Je floot op je 24e al in het betaald voetbal, had je toen al voldoende autoriteit?
Als jonge scheidsrechter word je uitgeprobeerd. Acceptatie moet je niet alleen afdwingen, maar zeker ook inverdienen. Daarnaast speelt ervaring een grote rol. Wedstrijden gaan mij nu makkelijker af gaan dan in het begin van mijn carrière. Je moet met de weerstand om leren gaan.

En die weerstand is er nogal eens op het voetbalveld…
Ja klopt. Maar wie bang is voor weerstand, neemt meestal niet de juiste beslissing. Je geeft geen penalty omdat het de thuisploeg is of omdat je nog een fout hebt recht te zetten. Je geeft een penalty omdat het een penalty is. Spelers weten vaak best dat ze geen gelijk hebben, maar ze proberen toch altijd wat bij je te halen. Die weerstand is ook zo weer verdwenen. Daar moet je echt op vertrouwen. Wat ik daarmee wil zeggen, is dat er een belangrijk verschil is tussen een impopulaire beslissing en een slechte beslissing. In beide gevallen komt er weerstand, maar een impopulaire beslissing hoeft niet ten koste te gaan van je gezag. Rug recht, staan voor je zaak en vooral: goed uitleggen!

Staan voor je zaak, dat lijkt een uitdaging in onze poldercultuur
Voor veel mensen wel ja. Op de trainingen merken we dat deelnemers het lastig vinden om duidelijk te zijn. Bang om ruzie te krijgen of om als arrogant of autoritair te worden gezien. Maar duidelijk zijn is wat anders dan mensen voor het hoofd stoten. Zolang je respectvol blijft, de juiste toon aan slaat en consequent bent, vinden mensen het vaak juist heel prettig als iemand de leiding neemt, duidelijkheid schept en grenzen markeert.

In hoeverre kan je dat leren?
Iedereen heeft op zijn of haar eigen manier autoriteit. In de trainingen lossen sommige deelnemers iets op met power, terwijl anderen juist subtiel te werk gaan en hun gunfactor gebruiken. Daarom besteden we niet zoveel aandacht aan theorie. We laten deelnemers door te proberen ontdekken wat hun kracht is. Het is daarmee ook zeker een investering in zelfvertrouwen.

Tot slot: houden we het wel gezellig op de werkvloer?
Ja graag! Ga vooral niet voortdurend de scheidsrechter uithangen op je werk. Het mooiste zijn de wedstrijden waarbij er op het scherpst gestreden wordt. Fel en fanatiek, maar met respect voor elkaar. Wanneer dit laatste het geval is, kan je als scheidsrechter op de achtergrond blijven. Op kantoor is dat niet anders. Mensen zijn doorgaans hartstikke creatief, gemotiveerd en zelfredzaam. Geniet daar vooral van als leidinggevenden.

“Inmiddels vaste prik in ons Winter- & Summer Labs aanbod. Onze medewerkers komen na iedere workshop weer vol enthousiasme terug!”

Erica Bakker – HR Assistant, Pon Holdings B.V.

---

Pon geeft haar medewerkers ieder zomer en winter gelegenheid deel te nemen aan een gevarieerd trainingsaanbod. Omdat Dennis Higler naast zijn scheidsrechterscarrière ook voor Pon werkt, nemen ze met trots de training fluitend de baas op in hun programma. Met groepen van 12 medewerkers (verschillende functies en afdelingen) analyseren we filmpjes van Dennis. Hoe bewaakt hij zijn gezag op het veld? Daarna oefenen we met een acteur zelf de kunst van het duidelijk zijn: tactvol opkomen voor jouw standpunten en belangen. Februari/maart 2018 staan er weer 3 trainingen gepland!

Marieke Dijkstra grijpt naast Europese titel

Op zondag 21 januari speelde Marieke met haar ploeg de finale tegen aartsrivaal Duitsland. Helaas moesten de zaalhockeydames na shoot-outs genoegen nemen met zilver. Niet waarvoor ze naar Tsjechië zijn gereisd!

Ongetwijfeld wel weer wat mooie ervaringen, verhalen en lessen rijker. Hoe speel je in op een overbekende tegenstander? Hoe bereid je jouw team voor op shoot-outs. En hoe herpak je na teleurstelling?

Lees hier op nos.nl meer over het EK zaalhockey.

Hoe kan het dat er in topsport veel meer culturele diversiteit is dan in de politiek-bestuurlijke top? Edward en Gersom betogen dat er in de sport voor iedereen een passende club te vinden is. Juist dankzij de ons-kent-ons mentaliteit durven mensen in te stappen. Vervolgens kunnen ze hun talenten demonstreren en doorgroeien.

In de Trouw van 21 december 2017 deden ze hun verhaal, lees hier het hele artikel.

“Na een reorganisatie in Amsterdam wilden wij als managers bij de afdeling Sport eenduidigheid in leidinggeven ontwikkelen. Dennis wist met sprankelende voorbeelden ons team te prikkelen en te boeien.”

Rob Alberts, Afdelingsmanager gemeente Amsterdam

---

De gemeente Amsterdam had zelf een mooie sportaccommodatie beschikbaar voor deze training. Met een team van 12 teamleiders en coördinatoren onderzochten we de ‘spelregels’ binnen de afdeling. Welke regels zijn duidelijk en moeten we vooral handhaven met elkaar? En hoe stellen we ons op als de regels juist nog niet eenduidig of bekend zijn?

“Naast een leerzame dag waar we het met elkaar nog regelmatig over hebben, was het een heerlijke teambuildingsdag. Gersom en Edward creëren een fijne sfeer. Een echte aanrader! ”

Gert Broekhuizen, clusterdirecteur stichting Voila, Leusden”

---

Voor een team van 16 basisschooldirecteuren organiseerden we de training fluitend de baas. In de ochtend verkenden we met een organisatieopstelling de veranderende positie van de directeuren binnen hun school. In de middag nam Dennis Higler de directeuren mee het veld op tactvol om te gaan met (onderhuidse) weerstand en conflicten. De metafoor van de scheidsrechter leverde veel herkenning op en we hebben een erg leuke dag beleefd!